۱. دوپامین (Dopamine)این انتقال‌‌دهنده‌ی عصبی، سیستم مربوط به دریافت پاداش را در مغز شما هدایت می‌کند. هنگامی‌‌که در محل کارتان مورد ستایش مدیر یا همکاران خود قرار می‌گیرید، مغز درواقع دوپامین خوش‌مزه‌ای به‌سمت شما پرتاب می‌کند و بعد از آن، لبریز از احساس جذاب سرخوشی می‌شوید؛ این احساس نیز باعث می‌شود رفتار خوشایندی داشته باشید. دوستان عزیزم، دوپامین را می‌توانید با دنبال‌کردن اهداف واقع‌بینانه تقویت کنید. اهداف دست‌یافتنی و کوتاه‌مدت برای خودتان درنظر بگیرید و با رسیدن به این اهداف با دریافت دوادامه مطلب

هنوز هم که هنوز است، ریسک‌ پذیری مخصوصا برای کارآفرین‌ها دلهره‌آور است. اما نباید فراموش کنیم که همیشه ریسک‌ کردن به این معنی نیست که ممکن است حاصل باب میل نباشد. برای ریسک‌ پذیربودن در زندگی و اتخاذ تصمیم‌‌هایی با ریسک‌ بالا، این پنج نکته‌ی پیشنهادی را عملی کنید. اگر ریسک‌ پذیر نیستید، به‌جرئت می‌توانیم بگوییم پس کسب‌وکاری هم برای کارآفرینی ندارید. اساسا کارآفرینی با ریسک‌ پذیری گره خورده است. باید مقداری از سرمایه‌تان را برای توسعه‌ی تجارت‌تان سرمایه‌گذاری کنید. البته این امر در بیشتر مواقع اتادامه مطلب

این احساس را زمانی تجربه می‌کنیم که فرصت انجام کاری را به‌دست آورده‌ایم که به صلاح‌مان است، اما از آن اجتناب می‌کنیم. چرا؟ چون ذاتا ریسک‌گریز هستیم و می‌ترسیم وضعیت موجود را به خطر بیندازیم. وضعیت فعلی، با همه‌‌ی عیب‌هایی که دارد، آشنا، بی‌دردسر و کم‌خطر است. در روز جاریه به لطفِ پیشرفت‌های فناوری در حوزه‌ی عکس‌برداری از مغز، ثابت شده است که انسان ذاتا موجود ریسک‌گریزی است. به‌عبارت‌دیگر، برای ما پذیرفتنِ وضعیت موجود، سکوت کردن و تسلیم شدن، به مراتب آسان‌تر از تغییر کردن، بهره بردن از فرصت‌ها، بادامه مطلب

❣️ 8 سخن که هر روز شما را باانگیزه نگه می دارد: 1- هیچ کس شما را به جلو هل نمی دهد الا خودتان. 2- همیشه باور داشته باشید که اتفاق فوق العاده ای رخ خواهد داد. 3- هیچ چیز در دنیا دائمی نیست؛ حتی مشکلاتمان. 4- امیدتان را از دست ندهید. شما هرگز نمی دانید که روز بعد ممکن است چه چیزی به همراه داشته باشد. 5- زندگی سرسخت است اما شما هم همین طور. 6- از فکر کردن به اتفاقات ناگوار دست کشیده و به اتفاقات خوب فکر کنید. 7- در سکوت به سختی کار کنید. بگذارید موفقیت، صدای شما باشد. 8- رها کردن، آسان نیادامه مطلب

بچه‌های من در اتاق طبقه‌ی بالا، درست بالای سر من هستند و در حال چیدن قطعات جورچین با هم دعوا می‌کنند. چند لحظه پیش صدای ضربه‌ی بلندی شنیدم و حالا از بالا صدای گریه و فریاد به‌گوش می‌رسد. پرستارشان آنها را از هم جدا می‌کند و هرکدام را به یک اتاق می‌فرستد تا آرام شوند.بچه‌های من با ۲۲ ماه فاصله‌ی سنی معمولا دوستان خوبی برای هم هستند. اما در تعطیلات زمستان گذشته، رابطه‌ی خوب‌شان شکراب شد. قبل از خاتمه تعطیلاتِ ۲هفته‌ای‌مان ‌که در آن اغلب اوقات کنار هم بودند، دختر بزرگم فریاد زد: «حالم ازت بهم می‌خوادامه مطلب

برای رسیدن به ثروت و موفقیت، ابتدا باید ذهنیت و طرز تفکر خود را عوض کنید. با همان ذهنیت گذشته، قطعا همان نتایج گذشته را می گیرید.

مهمترین تفاوت بین ذهنیت افراد فقیر و ثروتمند، این است که ثروتمندان علیرغم ترس هایشان، اقدام می کنند ولی افراد فقیر، به ترس هایشان اجازه می دهند که آنها را متوقف کند !!

  ادامه مطلب

ریسک کردن دلهرهآور است، خواه در بازی دوستانهی پوکر، خواه وقتی تصمیم میگیرید شغل اصلیتان را برای شروع ایدهی تجاریتان رها کنید. اغلبِ افراد از ریسک کردن دوری میکنند. تنها دلیلش هم این است که سکون راحتتر از حرکت است. جالب است بدانید اکثر به شما خواهند گفت اصلیترین علت موفقیتهایشان اشتیاق وصفناپذیر آنها برای ریسک کردن در کارهایی بوده است که افراد پیرامونشان هیچ تمایلی به آنها نداشتهاند: خواه تولید محصولی باشد که هیچکس سودی برای آن پیشبینی نمیکند، خواه مقداری پول در کسبوکاری که همهی افراد آن را دیوانگی میدانند. هنوز هم که هنوز است، ریسک پذیری مخصوصا برای کارآفرینها دلهرهآور است. اما نباید فراموش کنیم که همیشه ریسک کردن به این معنی نیست که ممکن است نتیجه باب میل نباشد. برای ریسک پذیربودن در زندگی و اتخاذ تصمیمهایی با ریسک بالا، این پنج نکتهی پیشنهادی را عملی کنید. ۱. ریسک پذیری ذات است اگر ریسک پذیر نیستید، بهجرئت میتوانیم بگوییم پس کسبوکاری هم برای کارآفرینی ندارید. اساسا کارآفرینی با ریسک پذیری گره خورده است. باید مقداری از سرمایهتان را برای توسعهی تجارتتان سرمایهگذاری کنید. البته این امر در بیشتر مواقع اتفاق میافتد، بهعبارتدیگر، هرازگاهی اعتبار خودتان را بابت ایدهای اثباتنشده بهخطر خواهید انداخت. در بیشتر مواقع از چک دستمزدتان براادامه مطلب

وقتی به گذشتهی خود فکر میکنید، آیا به خودتان میگویید ایکاش شجاعتر بودم، بیشتر به خودم اعتماد میکردم یا از فرصتهایم بیشتر استفاده میکردم؟ اگر زمان به عقب بازمیگشت، چه میکردید؟ بسیاری از افرادِ بالای چهل سال، پاسخ مشابهی به این پرسشها میدهند: «ریسکهای بیشتری را میپذیرفتم»، «بیشازحد قناعت نمیکردم» و «از ابراز عقایدم نمیترسیدم». آرزوی آنها در یک کلام این است که ایکاش شجاعتِ ریسک پذیری داشتند. شاید شما هم چنین آرزویی داشته باشید. این احساس را زمانی تجربه میکنیم که فرصت انجام کاری را بهدست آوردهایم که به صلاحمان است، اما از آن اجتناب میکنیم. چرا؟ چون ذاتا ریسکگریز هستیم و میترسیم وضعیت موجود را به خطر بیندازیم. وضعیت فعلی، با همهی عیبهایی که دارد، آشنا، بیدردسر و کمخطر است. امروزه به لطفِ پیشرفتهای فناوری در حوزهی عکسبرداری از مغز، ثابت شده است که انسان ذاتا موجود ریسکگریزی است. بهعبارتدیگر، برای ما پذیرفتنِ وضعیت موجود، سکوت کردن و تسلیم شدن، به مراتب آسانتر از تغییر کردن، بهره بردن از فرصتها، به زبان آوردن عقاید یا مشارکت در گفتوگوهای بیپرده و صادقانه است. وقتی با موقعیتی مواجه میشویم که ممکن است آبرو، اعتبار، موقعیت اجتماعی و مالی یا غرور ما را خدشهدار کند، بهطور غریزی در ارزیابی ریسک اشتباه میکنیم. چهار رویکرد زیر، پاسخگوی این پرسش هستند کادامه مطلب

این آرزوی همهی پدر و مادرهاست که فرزندانشان همدیگر را دوست داشته باشند، از یکدیگر حمایت کنند و به هم احترام بگذارند. برای آنکه بتوانیم رابطهی بین فرزندانمان را عمیق و محکم کنیم، باید از همان کودکی دستبهکار شویم. بسیاری از اختلافات و رفتارهای سرد بین فرزندان در بزرگسالی، ریشه در دوران کودکیشان دارد. ما بهعنوان والدینی مسئول و آگاه باید با رفتارهای حسابشدهمان، آنها را روزبهروز به هم نزدیکتر کنیم. ۵ راهکار زیر به کاهش درگیری بین فرزندان و بهبود رابطهی آنها کمک خواهد کرد. بچههای من در اتاق طبقهی بالا، درست بالای سر من هستند و در حال چیدن قطعات جورچین با هم دعوا میکنند. چند لحظه پیش صدای ضربهی بلندی شنیدم و حالا از بالا صدای گریه و فریاد بهگوش میرسد. پرستارشان آنها را از هم جدا میکند و هرکدام را به یک اتاق میفرستد تا آرام شوند. بچههای من با ۲۲ ماه فاصلهی سنی معمولا دوستان خوبی برای هم هستند. اما در تعطیلات زمستان گذشته، رابطهی خوبشان شکراب شد. قبل از پایان تعطیلاتِ ۲هفتهایمان که در آن اغلب اوقات کنار هم بودند، دختر بزرگم فریاد زد: «حالم ازت بهم میخوره» و دختر کوچکم هم جواب داد: «از من دور شو، همین حالا از من دور شو!» بهنظرم وحشتناک بود. نامهربانی با خواهر و برادر یا هرکس دیگری، بههیچوجه عادت پسندیدهای نیست. باید چه کار کنم؟ میدانم که اکثر خواهرها و براادامه مطلب